Translate

Πέμπτη, 27 Μαρτίου 2014

ΤΑΠΕΡ ΝΟΥΜΕΡΟ 1




ΣΕΦΕΡΑΤΣΙ: ΣΚΕΥΟΣ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΕΠΑΛΛΗΛΑ ΜΕΤΑΛΛΙΚΑ ΔΟΧΕΙΑ ΚΑΙ ΧΡΗΣΙΜΕΥΕΙ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΦΑΓΗΤΟΥ.(ΛΕΞΕΙΣ ΠΟΥ ΧΑΝΟΝΤΑΙ ΝΙΚΟΣ ΣΑΡΑΝΤΑΚΟΣ)



Κι όμως υπήρχε και στην τουρκοκρατία το γνωστό σε όλους ταπεράκι! Εκείνο το απίστευτο δοχείο που ήταν η αφορμή για μαζώξεις στα σπίτια για τη γνωστή επίδειξη. Από νωρίς ετοίμαζαν τα κεράσματα, το λικεράκι, το γλυκό κουταλιού (συνήθως σταφύλι που υπήρχε άφθονο στα σπίτια μας μην τυχόν και ξανάρθουν οι Γερμανοί και δεν έχουμε να τους τρατάρουμε!) και τα σοκολατάκια τζοκόντα με το ανεπαίσθητο μειδίαμα που με φυσικότητα εμφανιζόταν στη φοντανιέρα τύπου βίντατζ η οποία ήταν κρυμμένη «στου βοδιού το κέρατο» και άρα δυσεύρετη. Εννοείται ότι οι κυρίες που παρευρίσκονταν στην επίδειξη φορούσαν το ακριβό κυριακάτικο ταγέρ και τα χείλη χρωματίζονταν από το γνωστό σε όλες τις μαμάδες κραγιόν «σάπιο μήλο»! Η οικοδέσποινα που πραγματοποιούσε την «απογευματινή» στο τέλος της βραδιάς έπαιρνε πάντα το δώρο της από την υπεύθυνη της ΤΑΠΕΡ. Και τα σεφεράτσια ταξίδευαν σε κάθε σπίτι, σε κάθε πόλη που πηγαίναμε εμείς τα παιδιά τους πάντα γεμάτα με μαμαδίστικο φαγητό. Και ταξίδευαν με κάθε τρόπο, με κάθε μέσο και με μεγάλο καϋμό που λείπει ο κανακάρης και το φαγητό θα φτάσει κρύο και που να το ζεσταίνει τώρα!!!!

Αν για κακή σου τύχη το μαγικό δοχείο χανόταν γιατί το μετέφερες στο σπίτι της φίλης σου και προφανώς δεν είχες καταλάβει τη μεγάλη αξία που είχε για τη μαμά με το κραγιόν «σάπιο μήλο», τότε ήσουν καταδικασμένη κι εσύ και η φίλη σου. Εσύ βέβαια προσωρινά γιατί παιδί της είσαι και πόσο να το κρατήσει. Η φίλη σου όμως η «ανεπρόκοπη» και η «μουλάρα» είχε σβηστεί για πάντα από τον κατάλογο με τα καλά παιδιά.

Τα χρόνια πέρασαν και η ΤΑΠΕΡ είναι ακόμα εδώ διαχρονική, πιο ακριβή από ποτέ! Και κάθε μαμά που σέβεται τον εαυτό της προσέχει τα ταπεράκια της σαν τα μάτια της (χωρίς υπερβολή)! Κι αν χαθεί βρες καράβι για να φύγεις!

Μαμάδες όλου του κόσμου ενωθείτε! Σας αγαπάμε ακόμα και τώρα που τα ταπεράκια σας πάλιωσαν. Το φαγητό σας είναι όμως το ίδιο νόστιμο!!!!!



(Με αφορμή το δοχείο που χάθηκε κάπου στο χρόνο και η Θεονύμφη δεν ξεπέρασε ποτέ!!!!)